Babanneciğim geldi. Onunla bir sürü yeni şeyler denedim..

Babanneciğim geldiii.. Ben çok mutluyum. Sürekli egzersiz yapıyoruz, oyunlar oynuyoruz.. Yılbaşından sonra gidecekti ama anneciğimin işleri uzadığı için bir hafta daha bizimle.. Yaşassınnn..

Babanneciğimle bir sürü ilk yaşadım.. Neler mi..

"Eller.. Eller.. Hani eller?" denilince ellerimi göstermeyi öğrendim..

Kucakta oturabiliyorum. Babaannem, "Nehir artık kucakta oturabilir" deyince ben de yatmaktan kurtuldum..

Şampiyon.. Şampiyooonn.. Şampiyonum.. Sürekli, şampiyon oldum. Artık kol ve omuz kaslarım çok güçlendiği için, rahatça doğrulabiliyorum. Babaannem, sıra ayaklara geldi, biraz da onları çalışacağız diyor. Bakalım hangi hareketleri yapacağız..

Artık etrafı daha kolay izliyor,

Anlatılanları daha iyi dinleyebiliyorum..

Katı gıdaların tadına baktım.. İlk yediğim katı gıda, babaanneciğimin yaptığı sütlaç oldu. Sonra babaannem muz ve yoğurt yedirdi. İshal olduğum için, ishalimin geçmesi için verdi. Anneciğim, daha erken diye ısrar edince şimdilik katı birşey yemiyorum. Yersem, anneciğimin yaptığı doğal yoğurttan yiyeceğim.

İshal Oldum.. Diş çıkarıyormuşum..

Aşı yaptırdıktan sonra, ishal oldum. Anneciğim çok üzülüyordu. Keşke aşı yaptırmasaydık, bile dedi. Doktor amca, ya aşıdan ya da diş çıkarmaya başlamış, ondan olabilir, dedi. Annem çok şaşırdı..

Ağzımdan sürekli sular akıyor. Elimi ise ağzımdan alamıyorum. Diş yerlerim de kabarmaya başladı. Sahiden de yakında incilerim olacak galiba..

Rota Aşısı Yaptırmaya Gittik..

Üçüncü ayımı doldurduğum için anneciğim bir telaşla beni doktora götürdü. Rota virüsü diye bir virüs, ishal yapıyormuş. İshal olmamak için aşılanmak gerekiyormuş. Doktora gitmeden önce anneciğim ve babacığımla fotoğraf çekindim.

Doktor amcam, boyumu ölçtü, 61 cm. 6 kilo 130 gr. olmuşum. Ama tabi bu çok önceydi. Aradan tam 16 gün geçti. Boyum uzadı, kilom arttı. Dördüncü ayda tekrar gittiğimizde yazarım..

Yakışıklı Kuzenim; Berdan Abiciğim

Resimdeki Berdan abim. Spor yapmayı çok seven kuzenim. O yüzden çok sportif. İleride benimle oyunlar oynayacağına eminim..

Filmlerde oynayanlar gibi de yakışıklı.. Ama ben en çok, bana ağabeylik yapacağı için onu çok seviyorum..

Uzuuun süredir yazamıyoruz. Neler neler oldu bi bilseniz..

Yaklaşık 20 gündür anneciğim çok yoğun olduğu için neler yaptığımı günceme anlatamadı. Biraz geç de olsa neler olduğunu şimdi söylüyorum.

Bayramın son gününe kadar anneciğim ve babacığımla birlikte evdeydik. Son günü yani 12 Aralık cuma günü Seher halacığımla Berdan abicim geldiler..

Seher halam, kucağında ninniler söyleyerek beni uyuttu, benimle oynadı..

Seher halacığım bana çok güzel bir yelek örmüş.

Bahar gelince giyeceğim.. Halacığımla Berdan abim, ertesi gün İstanbul'a gittiler. Umarım en kısa sürede tekrar görüşürüz.

Yoksa ikizim mi var?

Aynaya elimi uzatıyorum, aynadaki de bana uzatıyor. Biliyorum o benim ama fotoğrafa bakılınca sanki ikizimmiş gibi değil mi??

TAM ÜÇ AYLIĞIM

Az önce tarih, 11 Aralık oldu. Şu anda saat 00:2.. Ve ben üçüncü ayımı da doldurdum. 10 Aralıkta, yani dün, öyle çok özel bir kutluma yapmadık. Sadece anneciğim ve babacığım her zamanki bol bol öpücüklerinden, bir kısmını kondurdular yanağıma.. Annem dualar etti, uzun ömürlü olmam için.

Bugünlerde, sık sık anneciğim ve babacığımla konuşuyorum.. Daha 2 aylıkken aynalardan anneme bakardım, bugün ise hem bakıp, hem de aynadan anneme seslendim, güldüm, konuştum. Ama bugünlerde biraz kabızım ve bu yüzden yağlı bir şeyler içiyorum..

Bu arada benden uzakta olan büyüklerimin bayramlarını kutlayamamıştım. Şimdi kutlayacağım

"Canım büüyüük anneanneciğim, babaanneciğim, anneanneciğim, dedeciğim, büyük teyzeciğim ve enişteciğim, gönül teyzeciğim, ahmet amcacığım, seher halacağım, hatice teyzeciğim, olcay halacığım ve ayşegül ablacığım, bayramınız kutlu olsun. Anneciğimin duaları kabul olur da, inşallah çok çok bayramlar geçiririz.. Sizleri çok seviyorum.."

Mutluyum..Keyfim Yerinde..

Birazdan doktora gideceğiz. Babaanneciğim, hediye ettiğin elbise beni sıcacık tutuyor.. Seni çok seviyorum..

Babacığım Beni Çok Güldürüyor..

Babam bazen çok değişik şarkılar söylüyor ve konuşuyor..

O kadar komik ki, çok eğleniyorum..

FİL ARKADAŞIMM..

Babacığım bana fil arkadaşımın burnundaki topa vurup topu çevirmeyi öğretti..

Artık topu çevirebiliyorum.

Anneciğim iyi ki almışsın, benim şimdilik tek arkadaşım..

Yakında burnunu koparacağım aramızda kalsın :) ..

Enn mutlu olduğum gün.. Babanneciğim, Büyük Teyzeciğim ve Büyük Enişteciğim Geldiler..

29 Kasımda, annem, babam ve ben, babanneciğimin, büyük teyzeciğimin ve enişteciğimin gelmesiyle çok ama çok mutlu olduk.. Kısa süreli bir ziyaretti ve babaanneciğimle çok az hasret giderebildim.. Onun sesiyle neşeleniyorum..

Büyük teyzeciğimi çok merak ediyordum çünkü bana çok güzel giysiler örüp önderiyordu. Büyük anneanneciğimin ve onun ördüğü battaniyeyi çok beğendim. Dışarıya çıktığımızda da annem bana bereyi ve kapişonlu hırkayı giydiriyor.

Annem bir gün önce bana sürekli, "fotoğraf çekelim olur mu kızım?, Bana unutturma kızım" dediyse de fotoğraf çekmeyi unuttu. Onun yerine teyzeciğimin ve büyük anneanneciğimin ördüğü, el emeği göz nuru, beni çok sıcak tutan hediyelerini gösteriyorum..

NASIL YAKIŞMIŞ DEĞİL Mİ??

12 Kasım-6 Aralık Arasında Ben :)

Hava güzel olduğunda, sık sık dışarıya çıktık. Açık hava ikimize de çok iyi geliyor. Anneciğim, evden çıkmadan önce bir astronot, çıktıktan sonra da arabada uyuyan bir melek olduğumu söylüyor.

Babamı inceliyorum..

Artık daha çok konuşuyorum.. Iııı, auu.. aguuu..

Her yöne bakıyorum.. Yeter ki fotoğrafım çekilsin..

Neşeli patiklerim..

Oyuncaklarımı artık elimle tutuyorum. Arada bir de ağzıma alıyorum.. Şimdilik pek tadı yok..

Çook açım.. Ama yine de gülebiliyorum..

Bugün benim için oldukça sakin ve neşeli bir gündü. Uyudum, uyandım, karnımı doyurdum, anneciğime ve babacığıma gülücükler saçtım. Annem ise çok yoğundu. Hem benimle ilgilendi, yemek yaptı hem de komşularımızı ağırladı.

Resimde saat 12:00 idi ve yeni uyanmıştım. Karnım çok açtı. Anneciğim demir ilacımı verdi. Yarım saat birşey yememem gerekiyordu. Açlığa hiç tahammülüm yok. Anneciğime beni beslemesi için dil döküyorum..

Ama annem türlü oyunlarla ve şarkılarla bana açlığımı unutturdu ve neşeyle anneciğime eşlik ettim...

Uzun Bir Günün Sonu

Uyuyan Bir Melek-Video

Arkaplan müziği: Norah Jones -The Long Day Is Over

İki aylığım

Bugün 10 Kasım. İkinci ayımı doldurdum. annem ve babam beni öperek kutladılar.

Ay dönümlerini sevmiyorum çünkü o günlerde aşılarımı yaptırdığım için hep acı çekiyorum.

Bugün, gerçekten de çok yorucu bir gün oldu. Verem savaş dispanserinde verem aşım yapıldı. Çok ağlamadım. Ardından aylık kontrolüm için hastaneye gittik.

Doktor amcam kilomu, boyumu ve baş çevremi ölçtü. Kilom 5,170 gr., boyum 59.5 cm, baş çevrem ise 37,8 cm olmuş.

Doktor amca sürekli olarak çok iyi, çok iyi, mükemmel derken anneciğim ve babacığım, aferin benim kızıma, maşallah, maşallah dediler.. Büyüdüğüm için ek vitaminlere başladık. Demir ilacı 8 damla, multivitamin 0,5 cc., D-vit 3 damla..

Ardından kalça ultrasonum çekildi, karma aşım yapıldı.. Eve geldiğimde çok ama çok yorgun olduğum için derin bir uykuya daldım..

Güneşleniyorum

Sonbahar güneşiyle tanıştım. Hava güzel oldukça anneciğim beni dışarıya çıkarıyor. Yüzüme güneş geldikçe içi rahatlıyor.

Ben de arabamda mışıl mışıl uyuyorum..

Hooop dönüyorum...

Karnımın üzerinde yatarken birden dönüverdim.. Buna benim kadar anneciğim de çok şaşırdı. Daha sonra tekrar deneyeceğiz.

Pembe çoraplarım ile ayaksız pijamamı giydim..

Olcay halacığım, aldığın çorapları giydim. Yakışmış mı?

Ayrıca büyüdüğüm için gündüzleri ayaklı pijamamı giyiyorum. Çok daha rahatmış..

"AGU"dedim

Bugün annem güneşlenmem için beni dışarıya çıkardı. Hava çok güzeldi ve bol oksijenle güneş aldım. Eve geldiğimizde neler yaşadığımı anneciğime; "aaa, ııı, auu, eei" ve "agu" diyerek anlattım. Babacığım işten eve geldiğinde de ona "aguu" dedim. Ayrıca anneciğime bugün bol bol gülümsedim. Kısacası keyfim çok yerindeydi..

GEÇMİŞE DÖNÜŞ

Bloğu oluştururken, hayatımın ilk saatlerine ilişkin herhangi bir fotoğraf koymamıştık. Bu büyük bir eksiklik olduğundan, hayatımın ilk saatlerini "Arşiv" isimli başlık altında sizlerle paylaşıyorum.. İlk resim, benim ilk yatağım, hastanedeki odamız.. Henüz anneciğimin karnındayım.. Hastanedeki odamda Anneciğim ve Gönül teyzem var. Hastane bahçesinde ise babacığım, anneannem, dedem, babaannem ve Olcay halam merakla ve heyecanla bekliyorlar.. Doğumhaneden telefon gelmesi gerekiyor fakat bir türlü aramadılar..

Ve işte yatağımdayım.. Ama nerede olduğumu hiç ama hiç bilmiyorum..

Bildiğim tek şey, anneciğimin karnındayken daha huzurlu ve mutluydum.. Dünyaya alışmam biraz zaman alacak galiba..

Gönül teyzemin kucağı, yatağımdan daha sıcak.. Hastanede anneciğimin ve benim yanımda Gönül teyzem kaldı. Tek hatırladığım, derin uykumun arasında zorla süt içmem için annemin ve onun zorlamasıydı.. Oysa o kadar çok uykum vardı ki, süt içmek umrumda bile değildi.. Bu inadım, beş gün sürdü.. Sonunda babacığımın şahane buluşu işe yaradı ve süt içmenin tadına vardım.. O günden beridir, en çok anneciğimin kucağında süt içmekten hoşlanıyorum..

Resimde Babaanneciğim ve Gönül teyzeciğim beni giydirirken Olcay halacağım ve anneanneciğim merakla izliyorlar..

Nuray Teyze annemin arkadaşı.. Onunla ikinci gün tanışabildim. İlk gün ziyaret saatini kaçırdığı için hastaneye gelememişti..

İkinci günüm.. Dünyaya biraz daha alıştım. Sürekli uyuyorum. Pek ağlamıyorum, beslenmiyorum. Anneciğimin ameliyat ağrıları var. Babacığım hastanede sürekli bizimle. Kendimi çok güvende hissediyorum..