Çook açım.. Ama yine de gülebiliyorum..

Bugün benim için oldukça sakin ve neşeli bir gündü. Uyudum, uyandım, karnımı doyurdum, anneciğime ve babacığıma gülücükler saçtım. Annem ise çok yoğundu. Hem benimle ilgilendi, yemek yaptı hem de komşularımızı ağırladı.

Resimde saat 12:00 idi ve yeni uyanmıştım. Karnım çok açtı. Anneciğim demir ilacımı verdi. Yarım saat birşey yememem gerekiyordu. Açlığa hiç tahammülüm yok. Anneciğime beni beslemesi için dil döküyorum..

Ama annem türlü oyunlarla ve şarkılarla bana açlığımı unutturdu ve neşeyle anneciğime eşlik ettim...