Bugünlerde kendimi resim ve müziğe adıyorum. Nasıl mı? Evde üzerine resim yapılabilecek her şeyi boyuyorum. Önce "mavi.. mavi!! diye bir kalem istiyorum, sonra kalemi annemin ve babamın çok ho
şuna gidecek şekilde tutuyorum, her renkten bir kalemle önce resim defterime sonra da halılara, duvarlara, dolaplara, hatta bebeğim Ciciş'in yüzüne resim yapıyorum..
Ama en çok resim defterine atılan tarih hoşuma gidiyor. Sanırım sayıları ileride çok seveceğim..
Müzikle ise daha çok "Ali Babanın Çiftliği" şarkısına eşlik ederek ilgileniyorum. Dün akşam uyumadan önce annemle ilk kez bir şarkıda düet yaptık. Annem "Ali babanın bir çiftliği var, çiftliğinde inekleri var" dedikten sonra ben de "mö mö mö" diyorum.. sıra ördeğe gelince "vak vak..", kediye gelince "miyav, miyav..", arı da ise "bız bızzz" diyorum.. Bu düet annemin çok hoşuna gitti.. Artık her akşam söyleriz..
