Babanneciğim geldiii.. Ben çok mutluyum. Sürekli egzersiz yapıyoruz, oyunlar oynuyoruz.. Yılbaşından sonra gidecekti ama anneciğimin işleri uzadığı için bir hafta daha bizimle.. Yaşassınnn..Babanneciğimle bir sürü ilk yaşadım.. Neler mi..
"Eller.. Eller.. Hani eller?" denilince ellerimi göstermeyi öğrendim..
Kucakta oturabiliyorum. Babaannem, "Nehir artık kucakta oturabilir" deyince ben de yatmaktan kurtuldum..
Şampiyon.. Şampiyooonn.. Şampiyonum.. Sürekli, şampiyon oldum. Artık kol ve omuz kaslarım çok güçlendiği için, rahatça doğrulabiliyorum. Babaannem, sıra ayaklara geldi, biraz da onları çalışacağız diyor. Bakalım hangi hareketleri yapacağız..
Artık etrafı daha kolay izliyor,
Anlatılanları daha iyi dinleyebiliyorum..
Katı gıdaların tadına baktım.. İlk yediğim katı gıda, babaanneciğimin yaptığı sütlaç oldu. Sonra babaannem muz ve yoğurt yedirdi. İshal olduğum için, ishalimin geçmesi için verdi. Anneciğim, daha erken diye ısrar edince şimdilik katı birşey yemiyorum. Yersem, anneciğimin yaptığı doğal yoğurttan yiyeceğim.




1 yorum:
Sevgili Nehir'ciğim, Tombiş bir kız oldun. Çok da akıllısın. Çabuk büyüyor ve çabuk öğreniyorsun. 41 buçuk kere maşallah. Nazar değmez inşallah....Babaannen.
Yorum Gönder